De triomf van Angélique
In het Hotel Pellegrino — meer bepaald in het saunacomplex — maakten we kennis met enkele landgenoten die intussen vrienden waren geworden. Op een zonnige namiddag viel ons oog op een paar uitnodigende petanquebanen.
"Zullen we?”
📍 Praiano — Hotel Pellegrino, Amalfikust
Meer was er niet nodig.
Angélique stapt de werpcirkel in en laat haar blik nog één keer rusten op het kleine houten cochonnet.
De baan wordt stil.
Zonder zich om te draaien zegt ze:
“Vreemd... ik dacht dat jij juist behoorlijk onder de indruk was.”
Achter mij beginnen onze vrienden al te grinniken.
Ik trek mijn meest onschuldige gezicht.
“Mijn werptechniek?”
“Puur sportieve belangstelling.”
Ze houdt mijn blik een paar tellen vast. Dan verschijnt dat veelbetekenende glimlachje.
“Mooi.”
“Dan zal ik straks ook eens héél aandachtig jouw techniek bestuderen.”
Ik besluit wijselijk geen vervolgvraag te stellen.
“Ik bestudeer uitsluitend je werptechniek.”
Heel langzaam draait ze haar hoofd over haar schouder.
Vanaf dat moment lijkt alles vanzelf te gaan.
Haar gracieuze verschijning in het witte shirt vormt een prachtig contrast met de trefzekerheid waarmee ze de ene na de andere punt binnenhaalt. Mijn eigen inzet wordt bijna overbodig; zij draagt ons team met een vanzelfsprekende elegantie richting overwinning.
Bal na bal.
Punt na punt.
Tot haar laatste worp met een droge, beslissende tik tot stilstand komt.
13 tegen 3.
De eindstand.
Even blijft het stil.
Iemand achter ons verslikt zich bijna in zijn drankje.
Terwijl we lachend onze boules oprapen, schudden onze vrienden ongelovig hun hoofd.
“Zeg eens eerlijk, Marco,” roept iemand terwijl hij de drankjes inzet, “heeft Angélique stiekem in de Franse nationale competitie gespeeld of zo? Dit is niet normaal!”
Ik kijk naar haar.
Naar dat koperrode haar dat ze losgooit.
Naar die blik die onmiddellijk de mijne weer zoekt.
En ik besef dat er momenten bestaan waarop niets meer zeggen de enige overgebleven kans op waardigheid is.
We proosten op de overwinning.
Maar de échte hoofdprijs van die middag stond al die tijd naast mij. ❤️